|
بِسْمِ
اللهِ
الرَّحْمَنِ
الرَّحِيمِ
اَلْحَمْدُ
ِللهِ رَبِّ
العَالَمِينَ
() وَ
الصَّلاَةُ
وَ
السَّلاَمُ
عَلَى رَسُولِنَا
مُحَمَّدٍ وَ ﺁلِهِ
وَ صَحْبِهِ
اَجْمَعِينْ ()
بِسْمِ
اللهِ
الرَّحْمَنِ
الرَّحِيمِ
اَلْحَمْدُ
ِللهِ رَبِّ
العَالَمِينَ
()
الرَّحْمَنِ
الرَّحِيمِ ()
مَالِكِ
يَوْمِ
الدِّينِ ()
إيَّاكَ
نَعْبُدُ وإيَّاكَ
نَسْتَعِينُ
() اِهْدِنَا
الصِّراطَ
الْمُسْتَقِيمَ
() صِرَاطَ
الَّذِينَ
أنْعَمْتَ
عَلَيْهِمْ
غَيْرِ
الْمَغْضُوبِ
عَلَيْهِمْ
وَلاَ الضَّالِّيِنَ.()
 Fâtiha
Sûresi
Rahmân ve Rahîm olan Allahın ismi ile.
Hamd, âlemlerin Rabbi, Rahman, Rahîm ve din günü
(kıyâmet günü)nün sâhibi olan Allaha mahsûsdur. Yalnız sana ibâdet eder, yalnız
senden yardım isteriz. Bizi doğru yola, kendilerine ni’met verdiklerinin yoluna
ilet. Gazâba uğrayanlarınkine, sapıklarınkine değil.
بِسْمِ
اللهِ
الرَّحْمَنِ
الرَّحِيمِ
اَلَمْ
تَرَ كَيْفَ
فَعَلَ
رَبُّكَ بِاَصْحَابِ
الْفِيلِ (1)
اَلَمْ
يَجْعَلْ
كَيْدَهُمْ
فِي
تَضْلِيلٍ (2)
وَاَرْسَلَ
عَلَيْهِمْ
طَيْرًا
اَبَابِيلَ (3)
تَرْمِيهِمْ
بِحِجَارَةٍ
مِنْ سِجِّيلٍ
(4)
فَجَعَلَهُمْ
كَعَصْفٍ
مَاْكُولٍ (5)
Fil
Sûresi
Rahmân ve Rahîm olan Allahın ismi ile.
(Ey Resûlüm!). Rabbinin, fil sâhiblerine neler
etdiğini görmedin mi? O, bunların kötü plânlarını boşa çıkarmadı mı? O, bunların
üzerine bölük bölük kuş(lar) gönderdi. Ki bunlar onlara (fil sâhiblerine) pişkin
tuğladan (yapılmış) taş(lar) atıyordu. Derken (Allah) onları yenik ekin yaprağı
gibi yapıverdi.
FİL VAK’ASI: Habeş hükmdârı Necâşînin,
Yemen vâlîsi olan “Ebrehe” isminde bir adamı vardı. Ebrehe insanları Mekke-i
Mükerremedeki Kâ’beyi ziyâretinden vazgeçirmek için San’a şehrinde büyük ve
süslü bir kilise yapdırdı. Fekat maksâdı hâsıl olmayıp, Kâ’beyi ziyâret edenler
o kiliseyi ziyârete gelmediler. Ayrıca Fukaym kabîlesinden Nüfeyl adlı bir genç,
gece gizlice getirdiği pislikleri ile kilisenin her tarafını kirletdi. Bunu
bahâne eden Ebrehe büyük bir ordu hâzırlayarak Mekke üzerine yürüdü. Ordusunun
önünde Necâşîden getirdiği büyük bir fil vardı. Fili ordunun önünde yürütmekle
ordusunun gâlib geleceğini sanıyordu.
Böylece ordu Mekke üzerine yürüdü. Şehre gireceği
zemân fil yere çökdü ve bir dahâ ileri gitmedi. Bütün uğraşmalar onu Mekke
istikâmetine götüremedi. Başka yönlere ise koşa koşa gidiyordu. Tam bu sıralarda
Allahü teâlâ Ebâbil denilen kuşları gönderdi. Ağızlarında ve ayaklarında
taşıdıkları taşları Ebrehenin ordusu üzerine atdılar. Âyet-i kerîmede de
belirtildiği gibi, ordu “yenilmiş ekin yaprağı” gibi oldu.
Bu hâdisenin vuku’ bulduğu seneye Arablar “Fil
senesi” derlerdi. Bu vak’adan 50-55 gün sonra Peygamber Efendimiz “sallallahü
aleyhi ve sellem” dünyâya teşrif buyurdu.
بِسْمِ
اللهِ
الرَّحْمَنِ
الرَّحِيمِ
لاِيِلاَفِ
قُرَيْشٍ (1)
اِيلاَفِهِمْ
رِحْلَةَ
الشِّتَآءِ
وَالصَّيْفِ
(2)
فَلْيَعْبُدُوا
رَبَّ هَذَا
الْبَيْتِ (3) الَّذِي
اَطْعَمَهُمْ
مِنْ جُوعٍ
وَآمَنَهُمْ
مِنْ خََوْفٍ
(4)
Kureyş
Sûresi
Rahmân ve Rahîm olan Allahın ismi ile.
Kureyşi emniyyet ve selâmete, kış ve yaz onları (Kureyşlileri)
gidiş ve gelişler[1]de
râhatlığa kavuşdurduğundan dolayı (hiç olmazsa) şu
Beytin (Kâ’benin) Rabbine ibâdet etsinler. O, (Allah
ki) onları açlıkdan (kurtarıp) doyuran, kendilerine
korkudan emînlik veren(dir.)
بِسْمِ
اللهِ
الرَّحْمَنِ
الرَّحِيمِ
اَرَاَيْتَ
الَّذِي
يُكَذِّبُ
بِالدِّينِ (1)
فَذَلِكَ
الَّذِي
يَدُعُّ الْيَتِيمَ
(2) وَلاَ
يَحُضُّ
عَلَى
طَعَامِ
الْمِسْكِينِ
(3) فَوَيْلٌ
لِلْمُصَلِّينَ
(4) الَّذِينَ
هُمْ عَنْ
صَلاَتِهِمْ
سَاهُونَ (5)
اَلَّذِينَ
هُمْ
يُرَآؤُنَ (6)
وَيَمْنَعُونَ
الْمَاعُونَ
(7)
Mâûn
Sûresi
Rahmân ve Rahîm olan Allahın ismi ile.
Dîni (Müslimânlığı) yalan sayanı gördün mü? İşte
yetîmi[2] şiddetle iten,
yoksulu doyurmayı teşvik etmeyen odur.
İşte (bu vasflarla berâber) namâz kılan (münâfık)ların
vay hâline ki, onlar namâzlarından gâfildirler. Onlar riyâkârların tâ
kendileridir. Onlar, zekâtı[4] da men’
ederler.
بِسْمِ
اللهِ
الرَّحْمَنِ
الرَّحِيمِ
اِنَّآ
اَعْطَيْنَاكَ
الْكَوْثَرَ
(1) فَصَلِّ
لِرَبِّكَ
وَانْحَرْ (2)
اِنَّ شَانِئَكَ
هُوَ
اْلاَبْتَرُ
(3)
Kevser
Sûresi
Rahmân ve Rahîm olan Allahın ismi ile.
(Habîbim!) Hakîkat, biz sana,
Kevseri[5] verdik. O
hâlde Rabbin için namâz kıl ve kurban kes. Doğrusu sana (nesli kesik deyip) dil
uzatandır, hayrsız nesli kesik.
ÎZÂH:
Bu mübârek
sûre, Peygamberimizin “sallallahü aleyhi ve sellem” nâil olduğu ni’metleri ve
Onun iki kudsî vazîfesini
bildirmekdedir. Âyet-i kerîmedeki “Kevser” lâfzı için islâm
âlimleri çeşidli ma’nâlar vermişlerdir. Cumhur ulemâya göre:
a) Cennetde bir ırmakdır veyâ bir havuzdur ki suyu
baldan tatlı, sütden dahâ ziyâde beyâz ve kardan dahâ soğukdur.
b) Kur’ân-ı Azîmdir ki: O dünyevî ve uhrevî
hayrları toplıyan bir kitâbdır.
c) Resûl-i Ekremin “sallallahü aleyhi ve sellem”
hâiz olduğu şeref-i nübüvvetdir.
d) Gökde ve yerde Resûlullah “sallallahü aleyhi ve
sellem” için çok zikr ve senâdır.
e) Resûlullahın evlâd ve etbaıdır.
f) Resûlullahın Eshâb ve ulemâ-yı ümmetidir.
Peygamberimizin “sallallahü aleyhi ve sellem” oğlu
Kâsım vefât edince, Âs bin Vâil, Muhammedin “aleyhisselâm” artık nesli kesildi,
kendisini yâd etdirecek evlâdı kalmadı, dedi. Bunu diğer müşrikler de
söylemişlerdir. Onlar, müslimânlara bir şiddet, darlık ârız olunca bununla
sevinip, ferâhlıyorlardı. İşte bu sûre-i celîle o kâfirlerin bâtıl düşüncelerini
reddetdi. Pek kısa bir sûre olmasına rağmen birçok hakîkatlere işâret etmekdedir.
بِسْمِ
اللهِ
الرَّحْمَنِ
الرَّحِيمِ
قُلْ يَآ
اَيُّهَا
الْكَافِرُونَ
(1) لآ اَعْبُدُ
مَا
تَعْبُدُونَ
(2) وَلآ
اَنْتُمْ
عَابِدُونَ
مَآ اَعْبُدُ
(3) وَلاَ اَنَا
عَابِدٌ مَا
عَبَدْتُمْ (4)
وَلآ
اَنْتُمْ
عَابِدُونَ
مَآ اَعْبُدُ
(5) لَكُمْ دِينُكُمْ
وَلِيَ دِينِ
(6)
Kâfirûn
Sûresi
Rahmân ve Rahîm olan Allahın ismi ile.
Yâ Habîbim! Onlara de[6]: Ey kâfirler
ben sizin tapmakda olduklarınıza (putlarınıza) tapmam.
Benim ibâdet edeceğime de (Allahü
teâlâya) siz kulluk ediciler değilsiniz. Ben sizin
tapdıklarınıza (hiçbir zemân) tapmış değilim.
Siz de benim kulluk etmekde olduğuma (hiçbir vakt)
kulluk ediciler değilsiniz. Sizin dîniniz size, benim dînim bana.
بِسْمِ
اللهِ
الرَّحْمَنِ
الرَّحِيمِ
اِذَا
جَآءَ نَصْرُ
اللهِ
وَالْفَتْحُ
(1) وَرَاَيْتَ
النَّاسَ
يَدْخُلُونَ
فِي دِينِ اللهِ
اَفْوَاجًا (2)
فَسَبِّحْ
بِحَمْدِ
رَبِّكَ
وَاسْتَغْفِرْهُ
اِنَّهُ
كَانَ
تَوَّابًا (3)
Nasr
Sûresi
Rahmân ve Rahîm olan Allahın ismi ile.
Allahın nusrati ve feth gelince, sen de insanların
fevc fevc Allahın dînine (müslimânlığa) gireceklerini görünce, hemen Rabbini,
hamd ile, tesbîh et. Onun afv etmesini iste. Şübhesiz ki O, tevbeleri çok kabûl
edendir.[7]
بِسْمِ
اللهِ
الرَّحْمَنِ
الرَّحِيمِ
تَبَّتْ
يَدَآ اَبِي
لَهَبٍ
وَتَبَّ (1) مَآ
اَغْنََى
عَنْهُ
مَالُهُ
وَمَا كَسَبَ
(2) سَيَصْلَى
نَارًا ذَاتَ
لَهَبٍ (3)
وَامْرَاَتُهُ
حَمَّالَةَ
الْحَطَبِ (4)
فِي جِيدِهَا
حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ
(5)
Tebbet
Sûresi
Rahmân ve Rahîm olan Allahın ismi ile.
Ebû Lehebin iki eli kurusun. (Kendisi de) kurudu
(helâk oldu ya). Ona ne malı (Babasından mîrâs kalan malı), ne kazandığı fâide
vermedi. O, alevli bir ateşe girecek, karısı da odun hammalı olarak. Boynunda
bükülmüş bir ip de olduğu hâlde.
ÎZÂHI: Bu sûre-i celîle, Resûl-i Ekreme
“sallallahü aleyhi ve sellem” ezâ ve cefâda bulunmuş olan Ebû Leheb ve
zevcesinin helâk olarak, şiddetli bir azâba düşeceklerini haber veriyor.
Peygamber aleyhisselâm; “akrabanı korkut” emr-i ilâhîsini alınca, Safa tepesine
çıkmış, yakınlarını çağırarak, onları İslâm dînine da’vet etmişdi. Ebû Leheb
burada Peygamberimizin söylediklerine karşı çıkmış ve Ona hakâret ederek oradan
ayrılmış ve oradakilere ma’nî olmuşdu. Ebû Lehebin karısı da Resûl
aleyhisselâmın yürüyeceği yollara geceleyin dikenli ağaçlar, otlar yüklenerek
getirir, dökerdi. Ayrıca Peygamberimizin “sallallahü aleyhi ve sellem” ardından
koğuculuk yapardı.
Ebû Leheb, Hicretin ikinci senesinde Bedr
gazvesindeki, İslâm mücâhidlerinin muvaffakiyyetlerine dayanamıyarak, yedi gün
sonra öldü. Vücûdu delik deşik olup, çocukları bile yanına yaklaşamadı. Ancak üç
gün sonra defnedilebildi. Bilâhare zevcesi de ölüp lâyık olduğu cezâya kavuşdu.
بِسْمِ
اللهِ
الرَّحْمَنِ
الرَّحِيمِ
قُلْ
هُوَ اللهُ
اَحَدٌ (1)
اَللهُ
الصَّمَدُ (2) لَمْ
يَلِدْ
وَلَمْ
يُولَدْ (3)
وَلَمْ
يَكُنْ لَهُ
كُُفُواً
اَحَدٌ (4)
İhlâs
Sûresi
Rahmân ve Rahîm olan Allahın ismi ile.
Ya Muhammed “sallallahü aleyhi ve sellem”! De ki;
O, Allah birdir, Samed[8]dir.
O, doğurmamışdır, doğurulmamışdır.
Hiçbir şey Onun dengi (ve benzeri) değildir.
بِسْمِ
اللهِ
الرَّحْمَنِ
الرَّحِيمِ
قُلْ
اَعُوذُ
بِرَبِّ
الْفَلَقِ (1)
مِنْ شَرِّ
مَا خَلَقَ (2)
وَمِنْ شَرِّ
غَاسِقٍ
اِذَا وَقَبَ
(3) وَمِنْ
شَرِّ
النَّفَّاثَاتِ
فِي
الْعُقَدِ (4) وَمِنْ
شَرَّ
حَاسِدٍ
اِذَا حَسَدَ
(5)
Felâk
Sûresi
Rahmân ve Rahîm olan Allahın ismi ile.
(Yâ Muhammed! “aleyhisselâm”) Yaratdığı şeylerin
şerrinden, karanlığı çöküp basdığı zemân gecenin şerrinden, düğümlere
(Büyücülerin ipliklere bağladıkları düğümlere) üfüren (nefes)lerin (Büyücü ve
üfürükçülerin) şerrinden ve hased edenin, hased(ini belli) etdiği zemân,
şerrinden, sabâhın Rabbine sığınırım de.
بِسْمِ
اللهِ
الرَّحْمَنِ
الرَّحِيمِ
قُلْ
اَعُوذُ
بِرَبِّ
النَّاسِ (1)
مَلِكِ النَّاسِ
(2) اِلَهِ
النَّاسِ (3)
مِنْ شَرِّ
الْوَسْوَاسِ
الْخَنَّاسِ
(4) الَّذِي
يُوَسْوِسُ
فِي
صُدُورِ
النَّاسِ (5)
مِنَ
الْجِنَّةِ
وَالنَّاسِ (6)
Nâs
Sûresi
Rahmân ve Rahîm olan Allahın ismi ile.
(Yâ Muhammed! “aleyhisselâm”). İnsanların Rabbine,
insanların melikine, insanların mâbuduna, insanların göğüslerine dâima vesvese
veren, gerek cinden, gerek insandan (olsun), o sinsi şeytânın şerrinden,
sığınırım de.
بِسْمِ
اللهِ
الرَّحْمَنِ
الرَّحِيمِ
اَللهُ
لآ اِلَهَ
اِلاَّ هُوَ
الْحَيُّ الْقَيُّومُ
لاَ
تَاْخُذُهُ
سِنَةٌ وَلاَ
نَوْمٌ لَهُ
مَا فِي
السَّمَوَاتِ
وَمَا فِي اْلاَرْضِ
مَنْ ذَا
الَّذِي
يَشْفَعُ
عِنْدَهُ
اِلاَّ
بِاِذْنِهِ
يَعْلَمُ مَا
بَيْنَ
اَيْدِيهِمْ
وَمَا
خَلْفَهُمْ
وَلاَ يُحِيطُونَ
بِشَيْءٍ
مِنْ
عِلْمِهِ
اِلاَّ بِمَا
شَآءَ وَسِعَ
كُرْسِيُّهُ
السَّمَوَاتِ
وَاْلاَرْضَ
وَلاَ
يَؤُدُهُ
حِفْظُهُمَا
وَهُوَ
الْعَلِيُّ
الْعَظِيمُ (255)
Âyetel
Kürsî
Rahmân ve Rahîm olan Allahın ismi ile.
Allah, kendinden başka hiçbir ilâh yokdur. (O),
Hayy ve Kayyûmdur. Onu ne bir uyuklama, ne de bir uyku tutabilir. Göklerde ve
yerde ne varsa hepsi Onundur. Onun izni olmadan, nezdinde kim şefâ’at edebilir?
O (yaratdıklarının) önlerindeki ve arkalarındaki gizli ve âşikâr her şeyi bilir.
Onun ilminden, yalnız kendisinin dilediğinden başka hiçbir şey kavrayamazlar.
(Mahlûkatı). Onun kürsüsü gökler ve yeri kaplamışdır. Bunların (yerin ve göğün)
koruyuculuğu Ona ağır da gelmez. O, çok yüce, çok büyükdür.
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ
الرَّحِيمِ
اِنَّآ اَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ (1) وَمَآ
اَدْرَيكَ مَا لَيْلَةُ الْقَدْرِ (2) لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ اَلْفِ
شَهْرٍ (3) تَنَزَّلُ الْمَلَئِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِاِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ
كُلِّ اَمْرٍ (4) سَلاَمٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ (5)
Kadr Sûresi
بِسْمِ
اللهِ
الرَّحْمَنِ
الرَّحِيمِ
وَالْعَصْرِ
(1) اِنَّ
اْلاِنْسَانَ
لَفِي خُسْرٍ
(2) اِلاَّ
الَّذِينَ
اَمَنُوا
وَعَمِلُوا
الصَّالِحَاتِ
وَتَوَاصَوْا
بِالْحَقِّ
وَتَوَاصَوْا
بِالصَّبْرِ (3)
Asr
Sûresi
سُبْحَانَكَ
اللَّهُمَّ
وَ
بِحَمْدِكَ *
وَ تَبَارَكَ
اسْمُكَ وَ
تَعَالَى
جَدُّكَ * وَ جَلَّ
ثَنَاؤُكَ *
وَ لاَ اِلَهَ
غَيْرُكَ
Sübhâneke
Ey Allahım! Seni
noksanlıklardan tenzîh eder. Bütün kemâl sıfâtlarıyla tavsif ederim. Sana hamd ederim. Senin ismin yücedir. (Ve senin şânın her şeyin
üstündedir). Senden başka ilâh yokdur.
اَلتَّحِيَّاتُ
ِللهِ وَ
الصَّلَوَاتُ
وَ
الطَّيِّبَاتُ
* اَلسَّلاَمُ
عَلَيْكَ
اَيُّهَا
النَّبِيُّ
وَ رَحْمَةُ
اللهِ وَ
بَرَكَاتُهُ *
السَّلاَمُ
عَلَيْنَا وَ
عَلَى
عِبَادِ
اللهِ
الصَّالِحِينَ
* اَشْهَدُ اَنْ
لآ اِلَهَ
اِلاَّ
اَللهُ وَ
اَشْهَدُ
اَنَّ
مُحَمَّداً
عَبْدُهُ وَ
رَسُولُهُ *
Ettehıyyâtü
Her dürlü hurmet, salevât ve bütün
iyilikler Allaha mahsusdur.
Ey Nebî! Allahın selâm, rahmet ve bereketi senin üzerine olsun. Selâm, bizim ve
Allahın sâlih kullarının üzerine olsun. Şehâdet ederim ki, Allah birdir ve yine
şehâdet ederim ki, Muhammed (aleyhisselâm) Onun kulu ve resûlüdür.
اللَّهُمَّ
صَلِّ عَلَى
مُحَمَّدٍ وَ
عَلَى ﺁلِ
مُحَمَّدٍ *
كَمَا
صَلَّيْتَ
عَلَى اِبْرَاهِيمَ
وَ عَلَى ﺁلِ
اِبْرَاهِيمَ
* اِنَّكَ
حَمِيدٌ
مَجِيدٌ *
Allahümme
Salli
Ey Allahım! İbrâhîme “aleyhisselâm” ve âline
rahmet etdiğin gibi, (Efendimiz) Muhammede “aleyhisselâm” ve âline de rahmet
eyle. Muhakkak sen hamîd ve mecîdsin.
اَللَّهُمَّ
بَارِكْ
عَلَى
مُحَمَّدٍ وَ
عَلَى ﺁلِ
مُحَمَّدٍ *
كَمَا
بَارَكْتَ
عَلَى اِبْرَاهِيمَ
وَ عَلَى ﺁلِ
اِبْرَاهِيمَ
* اِنَّكَ
حَمِيدٌ
مَجِيدٌ *
Allahümme
Bârik
Ey Allahım! İbrâhîme “aleyhisselâm” ve âline
bereketler ihsan etdiğin gibi, (Efendimiz) Muhammede “aleyhisselâm” ve âline de
bereketler ihsan eyle. Muhakkak sen hamîd ve mecîdsin.
رَبَّنَا
آتِنَا فِي
الدُّنْيَا
حَسَنَةً وَ
فِي
اْلآخِرَةِ
حَسَنَةً
وَقِنَا
عَذَابَ
النَّارِ
Rabbenâ
Duâsı
Yâ Rabbî! Dünyâda ve âhıretde bize iyilikler
ver ve bizi nârın (ateşin) azâbından koru. Ey merhametlilerin en merhametlisi,
senin rahmetinle...
بِرَحِمَتِكَ
يَا
اَرْحَمَرَ
الرَّاحِمِينَ
رَبَّنَا
اغْفِرْ لِى
وَ
لِوَالِدَىَّ
وَ لِلْمُؤمِنِينَ
يَوْمَ
يَقُومُ
اْلحِسَابِ
Rabbenâğfirli
Duâsı
اَللَّهُمَّ
إِنَّا
نَسْتَعِينُكَ
وَ نَسْتَغْفِرُكَ
وَ
نَسْتَهْدِيكَ
* وَ نُؤْمِنُ
بِكَ وَ
نَتُوبُ
اِلَيْكَ * وَ
نَتَوَكَّلُ عَلَيْكَ
* وَ نُثْنِى
عَلَيْكَ
اْلخَيْرَ كُلَّهُ
نَشْكُرُكَ
وَ لاَ
نَكْفُرُكَ *
وَ نَخْلَعُ
وَ نَتْرُكُ
مَنْ
يَفْجُرُكَ *
Kunût
Duâsı
Ey Allahım! Biz senden yardım dileriz. Sana
istiğfar ederiz. Senden hidâyet isteriz. Sana îmân ederiz. Sana tevbe ve sana
tevekkül ederiz. Bütün hayrlarla seni överiz. Sana (ni’metlerine) şükreder,
küfrân-ı ni’met etmeyiz. Sana karşı fısk ve fücur edeni atar ve terk ederiz.
اَللَّهُمَّ
اِيَّاكَ
نَعْبُدُ وَ
لَكَ
نُصَلِّى وَ نَسْجُدُ
* وَ اِلَيْكَ
نَسعْىَ وَ
نَحْفِدُ *
نَرْجُو
رَحْمَتَكَ
وَ نَخْشَى
عَذَابَكَ * اِنَّ
عَذَابَكَ
الْجِدَّ
بِاْلكُفَّارِ
مُلْحِقٌ *
Kunût
Duâsı
Ey Allahım! Ancak sana ibâdet eder, namâz kılar,
secde eder, sana koşar ve iltica ederiz. Rahmetini recâ (ümîd) eyler ve
azâbından korkarız. Çünki senin azâbın gerçeği örten kâfirlere mutlaka ulaşır.
آمَنْتُ
بِاللهِ وَ
مَلَئِكَتِهٍ
وَ كُتُبِهِ
وَ رُسُلِهِ
وَ اْليَوْمِ
اْلآخِرِ وَ
بِالْقَدَرِ
خَيْرِهِ وَ
شَرِّهِ مِنَ اللهِ
تَعَالَى وَ
اْلبَعْثُ
بَعْدَ اْلمَوْتِ
حَقٌّ * اَشْهَدُ اَنْ
لآ اِلَهَ
اِلاَّ
اَللهُ * وَ
اَشْهَدُ
اَنَّ
مُحَمَّداً
عَبْدُهُ وُ
رَسُولُهُ *
Âmentü
بِسْمِ اللهِ العَظِيم
* وَ
اْلحَمْدُ
ِللهِ عَلَى
دِينِ
اْلاِسْلاَمِ
* وَ عَلَى
تَوْفِيقِ
اْلاِيمَانِ *
اَلْحَمْدُ
ِللهِ
الَّذِى
جَعَلَ
اْلمآءَ
طَهُوراً * وَ
جَعَلَ
اْلاِسْلاَمَ
نُوراً *
اَللَّهُمَّ
اسْقِنِى
مِنْ حَوْضِ
نَبِيِّكَ
كَاْساً َلاَ
اَظْمَأُ
بَعْدَهُ
اَبَداً *
اَللَّهُمَّ
اَرِحْنِى
رَاِئحَةَ
اْلجَنَّةِ
وَ ارْزُقْنِى
مِنْ
نَعِيمِهَا *
وَ لاَ
تُرِحْنِى
رَاِئحَةَ
النَّارِ *
اَللَّهُمَّ
بَيِّضْ
وَجْهِى
بِنُورِكَ يَوْمَ
تَبْيَّضُ
وُجُوهُ
اَوْلِيَاِئكَ
وَ لاَ
تُسَوِّدْ
وَجْهِى
بِذُنُوبِى
يَوْمَ
تَسْوَدُّ
وُجُوهُ
اَعْدآِئكَ
اَللَّهُمَّ
اعْطِنِى
كِتَابِى
بِيَمِينِى
وَ حَاسِبْنِى
حِسَاباً
يَسِيراً *
اَللَّهُمَّ
لاَ
تُعْطِنِى
كِتَابِى
بِشِمَالِى
وَ لاَ مِنْ
وَرَاءِ
ظَهْرِى وَ
لاَ
تُحَاسِبْنِى
حِسَاباً
شَدِيداً *
اَللَّهُمَّ
حَرِّمْ
شَعْرِى وَ
بَشَرِى عَلَى
النَّارِ * وَ
اَظِلَّنِى
تَحْتَ ظِلِّ عَرْشِكَ
يَوْمَ لاَ
ظِلَّ اِلاَّ
ظِلُّ
عَرْشِكَ *
اَللَّهُمَّ
اجْعَلْنِى
مِنَ
الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ
اْلقَوْلَ
فَيَتَّبِعُونَ
اَحْسَنَهُ *
اَللَّهُمَّ
اَعْتِقْ
رَقَبَتِى
مِنَ
النَّارِ *
اَللَّهُمَّ
ثَبِّتْ
قَدَمَىَّ
عَلَى الصِّرَاطِ
يَوْمَ
تَزِلُّ
فِيهِ
اْلاِقْدَامُ
*
اَللَّهُمَّ
لاَ تَطْرُدْ
قَدَمَىَّ
عَلَى
الصِّرَاطِ يَوْمَ
تَطْرُدُ
كُلُّ
اَقْدَامِ
اَعْدَائِكَ *
اَللَّهُمَّ
اجْعَلْ
سَعْيِى
مَشْكُوراً
وَ ذَنْيِى
مَغْفُوراً
وَ عَمَلِى
مَقْبُولاً
َو
تِجَارَتِي
لَنْ تَبُورَ
* سُبْحَانَكَ
اَللَّهُمَّ
وَ
بِحَمْدِكَ * اَشْهَدُ اَنْ
لآ اِلَهَ
اِلاَّ
اَنْتَ
وَحْدَكَ لاَ
شَرِيكَ لَكَ
وَ اَنَّ
مُحَمَّداً
عَبْدُكَ وَ
رَسُولُكَ *
تَسْبِيحَاتُ
التَّرَاوِيحِ
-
سُبْحَانَ
ذِى
اْلمُلْكِ وَ
اْلمَلَكُوتِ،
سُبْحَانَ
ذِى
اْلعِزَّةِ
وَ
اْلعَظَمَةِ
وَ الْجَمَالِ
وَ
اْلجَلاَلِ
وَ
اْلجَبَرُوتِ،
سُبْحَانَ
اْلمَلِكِ
اْلمَوْجُودِ،
سُبْحَانَ
اْلمَلِكِ
اْلمَعْبُودِ،
سُبْحَانَ
اْلمَلِكِ
اْلحَىِّ
الَّذِى لاَ
يَنَامُ وَ
لاَ يَمُوتُ.
سُبُّوحٌ
قُدُّوسٌ
رَبُّنَا وَ
رَبُّ اْلمَلَئِكَةِ
وَ الرُّوحِ.
-
مَرْحَبًا،
مَرْحَبًا،
مَرْحَبًا
يَا شَهْرَ
رَمَضَانَ،
مَرْحَبًا مَرْحَبًا
مَرْحَبًا
يَا شَهْرَ
اْلبَرَكَةِ
وَ
اْلغُفْرَانِ،
مَرْحَبًا
مَرْحَبًا
مَرْحَبًا
يَا شَهْرَ
التَّسْبِيحِ
وَ التَّهْلِيلِ
وَ الذِّكْرِ
وَ تِلاَوَةِ
اْلقُرْآنِ.
اَوَّلْ هُوَ
آخِرْ هُوَ
ظَاهِرْ هُوَ
بَاطِنْ
هُوَ، يَا
مَنْ لاَ
اِلَهَ اِلاَّ
هُوَ.
- اَللَّهُمَّ
صَلِّ عَلَى
سَيِّدِنَا
مُحَمَّدٍ وَ
عَلَى آلِ
سَيِّدِنَا
مُحَمَّدٍ بِعَدَدِ
كُلِّ دَاءٍ
وَ دَوَاءٍ وَ
بَارِكْ وَ
سَلِّمْ
عَلَيْهِ وَ
عَلَيْهِمْ
كَثِيرًا.
- يَا
حَنَّانُ،
يَا
مَنَّانُ،
يَا دَيَّانُ،
يَا
بُرْهَانُ،
يَا ذَا
اْلفَضْلِ وَ
اْلاِحْسَانِ،
نَرْجُو
اْلعَفْوَ وَ
اْلغُفْرَانَ
وَ
اجْعَلْنَا
مِنْ
عُتَقَاءِ
شَهْرِ رَمَضَانَ،
بِحُرْمَةِ
اْلقُرْآنِ.
هَذَا
الدُّعَاءُ
لِلْمَيِّتِ
فِى صَلاَةِ
اْلجَنَازَةِ
اَللَّهُمَّ
اغْفِرْ
لِحَيِّنَا
وَ مَيِّتِنَا
وَ
شَاهِدِنَا
وَ
غَائِبِنَا
وَ صَغِيرِنَا
وَ كَبِيرِنَا
وَ ذَكَرِنَا
وَ
اُنْثَانَا *
اَللَّهُمَّ
مَنْ
اَحْيَيْتَهُ
مِنَّا فَتَوَفَّهُ
عَلَى
اْلاِيمَانِ *
وَ خُصَّ
هَذَا اْلمَيِّتُ
(هَذِهِ
اْلمَيْتَةُ)
بِالرَّوْحِ
وَ
الرَّاحَةِ
وَ
الرَّحْمَةِ
وَ اْلمَغْفِرَةِ
وَ
الرِّضْوَانِ
* اَللَّهُمَّ
اِنْ كَانَ (كَانَتْ)
مُحْسِنًا
(مُحْسِنَةً)
فَزِدْ فِى اِحْسَا | 
